چرا هنوز مانده ام ؟

 

چرا غرور عشق را

 

شبيه برگ ، برگ ياسهاي خشك

 

به گوشه ي كتاب كهنه ي دلم نشانده ام ؟

 

چرا نمي روم ؟

 

مگر مرا از آن طرف ستاره اي صدا نكرد ؟

 

مگر ستاره رنگ آبها نبود ؟

 

مگر نديدم آن پرنده را

 

كه از غروب مي پريد و از بهار مي گذشت

 

مگر بهار راز گريه ي خدا نبود ؟

 

مگر خداشبيه قصه هاي خوب بچه ها نبود ؟

 

خداي من !!!

 

به جز طنين گريه هاي من كه بي صداست

 

چه مانده از شكوه خنده هاي من ؟

 

چرا رها نمي شوم ؟

 

چرا هنوز مانده ام

 

و با پرنده هايرفته آشنا نمي شوم ؟!!

 

پيام روز : عشق در جهان بي دينان نيز همه را به خدا پرستي ، بر مي انگيزد .

                    

 

 

 

                     


 

نوشته شده توسط زینب در پنجشنبه سوم خرداد 1386 ساعت 23:26 موضوع | لینک ثابت