اولين نگاه :

چشمهايت را بسته اي و فكر مي كني خوابي،باورت نمي شود ، زير لب صلوات مي فرستي دلت شور مي زند كه نه، يك جور خاصي است، انگار مي خواهي چيزي بگويي ولي نمي تواني چون هنوز باور نكردي كه رسيده اي . قدمهايت را تند تر مي كني و نزديكتر مي شوي .

 ضربان قلبت تندتر مي شود. احساس مي كني ...

هنوز مي روي كه ناگهان عظمت و جلال گنبد قفل دهانت را باز كرده و مي گويي :

             السلام عليك يا علي بن موسي الرضا (ع)

   در اين لحظه است كه صدها كبوتر عاشق به استقبال تو مي آيند.

                          زمزمه هاي ملكوتي

   آي كبوتري كه نشستي روي گنبد طلا

                                                                 تو كه پرواز مي كني تو حرم امام رضا(ع)

  تو كه توي اون حريم با صفا پر مي زني

                                                                گاهي گنبد و گاهي گلدسته رو سر مي زني

 من كبوتر بقيع ام با تو خيلي فرق دارم

                                                                جاي گنبد به روي پنجره ها سر مي زارم 

هر كي اينجا مي پره،طائر افلاكي مي شه

                                                                 تو بقيع بال و پر كبوترها خاكي مي شه

تو كه توي ايوون خونت صدتا چراغ روشن ميشه

                                                               تو كه از بوي گلاب آشيونت گلشن مي شه

تو كه شبها مي سوزه صدتا چراغ دور و برت

                                                               بگو با امام رضا غريب تويي يا مادرت

و اين دست هاي معنويت است كه در اوج گلدسته ها تا فلك پرواز كرده و  گنبد را در آغوش گرفته تا نجواي توحيد سر دهد و مهرباني هشتمين امام را فرياد كند و ستاره هاي كرامتش را تقسيم نمايد.

تمام آسمان درياي نور است                                    تو گويي جام شب تنگ بلور است

قصد من از نوشتن اين متون ابراز ارادت و عشق قلبي به ساحت مقدس حضرت علي ابن موسي الرضا كه انشا الله در روز دوشنبه همراه دوستان به حرم اين امام بزگوار مشرف مي شويم بوده از شما دوستان عزيز مي خوام كه منو حلال كنيد و دعا كنيد كه مورد عنايت اين حضرت واقع شوم.


 

نوشته شده توسط زینب در پنجشنبه سوم اسفند 1385 ساعت 19:24 موضوع | لینک ثابت